Engbertsdijkvenen

De Engbertsveendijken is een restant van het eertijds uitgestrekte hoogveengebied in Oost Nederland en heeft een oppervlakte van ruim 1.000 hectare. Een veengebied met fraaie heideterreinen en vennen.

Het veen heeft zich na de laatste ijstijd ontwikkeld, al meer dan tienduizend jaar geleden. In de 15e eeuw zijn de monnikenvan het klooster in Sibculo begonnen met het afgraven van turf uit de Engbertsdijkvenen. Dat was nog voor eigen gebruik. Ook de plaatselijke veenbazen zagen brood in de turfwinning.

Het gebied bestaat uit 1.000 ha. Een kleine kern veen van ongeveer 17 ha is niet verveend en heeft nog de oorspronkelijke dikte van circa 4 tot 7 m. In Nederland is nog maar 25 ha "levend" hoogveen waarvan 17 ha in de Engbertsdijksvenen. De Engbertsdijksvenen heeft in meerdere opzichten een beschermde status gekregen. Het Staatsnatuurmonument is tevens is het aangewezen als Natura 2000-gebied. Het is daarmee onderdeel van een Europees netwerk van hoogwaardige natuurgebieden. Het is een internationaal wetland en het grootste en belangrijkste hoogveengebied van West-Europa. Voor vogelliefhebbers, natuurliefhebbers en voor wandelaars is het een waar eldorado en door de inzet van vele vrijwilligers het best onderzochte faunagebied van Nederland.